Πέρα από τα βραβεία και τις Συμφωνίες: Η υγεία ως πολιτική πράξη
Από τις αίθουσες τελετών της Γενεύης στις γειτονιές της Β' Πειραιά: Γιατί ο ταχυδρομικός κώδικας δεν πρέπει να καθορίζει το μέλλον και την υγεία των παιδιών μας.
Executive summary: Health as a Political Act - Childhood obesity is a profound biopolitical issue, inextricably linked to social inequality and the cost-of-living crisis. While international awards celebrate policy frameworks, real success is measured by the tangible improvement of public health in local communities. Protecting the next generation, regardless of their "postal code," remains our ultimate line of defense for a fair and democratic future.
Αυτές τις μέρες στη Βουλή έχει ξεκινήσει η συζήτηση της Συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την παιδική παχυσαρκία. Μια συζήτηση που έρχεται λίγους μήνες μετά τη βράβευση της χώρας μας από τον ΟΗΕ για την επίδοσή της στην πρόληψη των χρονίων νοσημάτων.
Καταρχήν, οφείλω να χαιρετίσω κάθε διεθνή αναγνώριση που αναβαθμίζει το γόητρο της πατρίδας μας. Ωστόσο, ας δούμε λίγο πίσω από τους πομπώδεις τίτλους των δελτίων τύπου και τις αίθουσες τελετών της Γενεύης.
Η υγεία έχει ταξικό πρόσημο
Η παιδική παχυσαρκία δεν είναι ένα απλό ιατρικό στατιστικό στοιχείο· είναι ένα βαθύτατα βιοπολιτικό ζήτημα που αντανακλά πλήρως τις κοινωνικές ανισότητες. Στην Ελλάδα, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και οι πρωτιές μας στην Ευρώπη θλιβερές.
Στις γειτονιές της Β’ Πειραιά —στο Πέραμα, στη Νίκαια, στη Σαλαμίνα— το πρόβλημα δεν λύνεται με επικοινωνιακά βραβεία. Λύνεται με:
Τη διασφάλιση πρόσβασης στην ποιοτική διατροφή.
Τη στήριξη της νέας μητέρας.
Τη δημιουργία ασφαλών χώρων άθλησης που σήμερα λείπουν ή ρημάζουν.
Τη συγκράτηση της ακρίβειας, ώστε τα νοικοκυριά να έχουν πρόσβαση σε ποιοτικές πρώτες ύλες.
Την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, που αναγκάζει οικογένειες να σκέφτονται το κόστος του ρεύματος ακόμα και για το μαγείρεμα.
Πολιτική για τους ανθρώπους, όχι για τους επαίνους
Ένα βραβείο για τον σχεδιασμό προγραμμάτων όπως το «Προλαμβάνω» είναι ένα θετικό πρώτο βήμα, αλλά η πολιτική δεν ασκείται για τους επαίνους. Ένα βραβείο στη Γενεύη δεν μειώνει το κόστος του υγιεινού καλαθιού για μια οικογένεια που παλεύει με την ακρίβεια.
Η επιτυχία μιας πολιτικής κρίνεται στο αν καταφέρει να σπάσει τον φαύλο κύκλο της ανισότητας, όπου η υγεία καταλήγει να είναι προνόμιο των λίγων και όχι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των πολλών.
Η δική μας “Γραμμή Άμυνας”
Η προστασία της νέας γενιάς είναι η υπέρτατη γραμμή άμυνας για τη χώρα μας. Οι διεθνείς συμφωνίες έχουν αξία μόνο όταν:
Μεταφράζονται σε πράξεις μέσα στα σχολεία.
Ενισχύουν το δημόσιο σύστημα υγείας.
Στηρίζουν έμπρακτα τον γονιό που αγωνιά και τους Δήμους για την εφαρμογή προγραμμάτων σίτισης και χώρων πρασίνου.
Η Δημοκρατία μας οφείλει να εγγυηθεί ίσες ευκαιρίες στην ευημερία για όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την οικονομική τους επιφάνεια ή τον ταχυδρομικό κώδικα της κατοικίας τους.
Η αληθινή βράβευση για έναν πολιτικό δεν έρχεται από τους διεθνείς οργανισμούς, αλλά από το βλέμμα των παιδιών και το ειλικρινές χαμόγελο των πολιτών στο δρόμο. Ας συνεχίσουμε με τα μάτια στραμμένα στην ουσία και όχι στη βιτρίνα.